شاه ماران

bishehderaz@

افسانه شاه ماران

Image result for ‫شاه ماران‬‎

ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﯼ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ‏( ﺷﺎﻩ ﻣﺎﺭﺍﻫﺎ ﺑﻪ ﮐُﺮﺩﯼ ﺷﺎﻩ ِ ﻣﺎﺭﺍﻥ Şahê maran ‏) ﯾﮏ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﯼ ﮐﻬﻦ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﮐُﺮﺩﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺭﻭﺍﯾﺖ ﻫﺎﯼ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﻭﻟﯽ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺣﻮﻝ ﯾﮏ ﻣﺤﻮﺭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻧﻘﻞ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﯼ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﮐُﺮﺩﻫﺎﯼ ﺍﯾﺰﺩﯼ ﻭ ﻋﻠﻮﯼ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﻭﯾﮋﻩ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻧﻘﺶ ﺷﺎﻩ ﻣﺎﺭﺍﻥ ﮐﻪ ﺳﺮﯼ ﺷﺒﯿﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﻭ ﺩﻣﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺳﺮ ﻣﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﺑﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻧﻘﻮﺵ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺩﯾﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ . ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺷﺎﻣﺎﺭ Şamar ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮏ
ﺍﺳﻢ ﺯﻧﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﮐُﺮﺩﻧﺸﯿﻦ ﻭ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺭﻭﺍﯾﺘﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﺑﺨﻮﺍﻧﯿﺪ :
ﺷﺮﺡ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺷﺎﻣﺎﺭ :
ﺟﻮﺍﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺎﻣﺖ ﻭ ﺭﻋﻨﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﯾﺪﻥ ﭼﻮﺏ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺍﻣﺮﺍﺭ ﻣﻌﺎﺵ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﺑﻪ ﺳﺮ ﮐﺎﺭﺵ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﭘﺎﯾﺶ ﻟﯿﺰ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﭼﺎﻫﯽ ﺳﻘﻮﻁ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺗﻼﺷﻬﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪﻥ ﻧﺎﮐﺎﻡ ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ . ﺟﻮﺍﻥ ﻧﺎﺍﻣﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺭﺩ ﻧﺎ ﺍﻣﯿﺪﺍﻧﻪ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺗﯽ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺣﻔﺮﻩﺍﯼ ﺩﺭ ﺩﯾﻮﺍﺭﻩ ﭼﺎﻩ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ …
‏( ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﮐﻪ ﻣﻌﺮﺑﺶ ﻃﻬﻤﺎﺳﺐ ﺍﺳﺖ ﻫﻢ ﮐﻠﻤﻪﺍﯼ ﮐﻮﺭﺩﯼ ﺍﺳﺖ ﻣﺘﺸﮑﻞ ﺍﺯ ﺗﺎﻡ + ﺍﺳﭗ .. ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺷﺘﺮ ﻧﺰﺩ ﻋﺮﺑﻬﺎ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺍﺳﺖ ﺍﺳﺐ ﻫﻢ ﻧﺰﺩ ﮐﻮﺭﺩﻫﺎ ﺣﯿﻮﺍﻧﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺍﺳﺖ ﻃﻮﺭﯾﮑﻪ ﻧﺎﻣﻬﺎﯼ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ ﺍﺯ ﮐﻠﻤﻪ ﺍﺳﭗ ﻣﯽ ﻧﻬﺎﺩﻧﺪ . ﺗﺎﻡ ﯾﺎ ‌tame ﮐﻪ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ ﺍﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺭﺍﻡ ﻭ ﺭﺍﻫﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﯾﻌﻨﯽ ﺍﺳﺐ ﺭﺍﻡ ‏) ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﺑﺎ ﭼﺎﻗﻮﯼ ﮐﻬﻨﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺷﺖ ﺣﻔﺮﻩ ﺩﯾﻮﺍﺭﻩ ﭼﺎﻩ ﺭﺍ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﻔﺮﻩ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻏﺎﺭﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﻏﺎﺭ ﻣﯽ ﺧﺰﺩ ﻭ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ .
ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻣﺎﺭ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﻭﺧﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﻘﺐ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ ﻣﺎﺭﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﺮﻓﺶ ﻣﯽ ﺁﯾﻨﺪ ﺍﻭ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻧﺶ ﻧﺎﺍﻣﯿﺪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﭼﺸﻢ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﺩ ﻭ ﺯﯾﺮ ﻟﺐ ﺩﻋﺎ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺖ ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﺎ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺯﯾﺒﺎ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﺼﻔﺶ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻧﺼﻔﺶ ﻣﺎﺭ ﺍﺳﺖ . ﺯﺑﺎﻧﺶ ﺑﻨﺪ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺩﺧﺘﺮﮎ ﻣﯿﮕﻮﯾﺪ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ ﺁﺯﺍﺭﺕ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﻢ ﻣﻦ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻣﺎﺭﻫﺎ ﻫﺴﺘﻢ ﻣﻦ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻧﻢ ﺗﻮ ﺍﻻﻥ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﯼ
ﺑﺨﻮﺍﺏ ﻓﺮﺩﺍ ﭘﯿﺸﺖ ﻣﯽ ﺁﯾﻢ ﻭ ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﺧﺴﺘﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺑﺪ . ﺻﺒﺢ ﮐﻪ ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﭼﺸﻢ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﺑﺮﻭﯾﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻭ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﮐﻪ ﻣﺤﻮ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﺷﺪﻩ ﭼﺸﻢ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺮ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﻧﺪ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﮐﻪ ﺁﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻡ رﺍﺯﻫﺎﯼ ﺩﻧﯿﺎﺳﺖ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺧﻠﻘﺖ ﺑﺸﺮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺶ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﻧﺪ ﻭ ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﻋﻼﻗﻪ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﮐﻪ ﺩﻟﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺵ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ﺁﻫﻨﮓ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻋﻼﻗﻪ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﻣﺎﻧﻊ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭﻟﯽ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﺎ ﺭﻓﺘﻦ ﺍﻭ ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﺷﺮﻁ ﺁﻧﮑﻪ ﺍﯾﻦ ﻭﺍﻗﻌﻪ ﺭﺍ ﭘﯿﺶ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺑﺎﺯﮔﻮ ﻧﮑﻨﺪ ﻭ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﭘﯿﺶ ﭼﺸﻢ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺍﺧﻞ ﺁﺏ ﻧﺮﻭﺩ ﭼﻮﻥ ﺍﮔﺮ ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺪﻧﺶ ﺑﺎ ﺁﺏ ﺗﻤﺎﺱ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﻣﺜﻞ ﻣﺎﺭ ﭘﻮﺳﺖ ﺍﻧﺪﺍﺯﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺭﺍﺯﺵ ﺑﺮﻣﻼ ﻣﺐ ﺷﻮﺩ . ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﻫﻢ ﺷﺮﻭﻁ ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻏﺎﺭ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .
ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﺗﺎ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺭﺍﺯﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺗﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺍﻃﻼﻉ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﻻﻋﻼﺝ ﻣﺒﺘﻼ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺯﯾﺮ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﻋﻼﺝ ﺭﺍ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﮔﻮﺷﺖ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ ﻗﺼﺪ ﻭﺯﯾﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﺗﺴﻠﻂ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺭﺍﺯﻫﺎﯼ ﺩﻧﯿﺎﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺣﻮﺽ ﻫﺎﯼ ﺁﺏ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﻨﻨﺪ . ﻧﻮﺑﺖ ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ﺍﺯ ﺑﺮﻣﻼﺷﺪﻥ ﺭﺍﺯﺵ ﺍﺯ ﺷﻨﺎ ﺩﺭ ﺣﻮﺽ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻣﯽﮐﻨﺪ . ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﺍﺟﺒﺎﺭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﻮﺽ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﺎﻣﻮﺭﺍﻥ ﺣﮑﻮﻣﺘﯽ ﺑﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﺍﻧﺪﺍﺯﯼ ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺟﺎﯼ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﻟﻮ ﺩﻫﺪ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﺯﺑﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯽ ﮔﺸﺎﯾﺪ ﻭ ﻣﮑﺎﻥ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﻟﻮ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ . ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﺼﺮ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﻧﺪ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﺷﺮﻣﺴﺎﺭ ﺭﺍ ﺩﻟﺪﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺍﺟﺒﺎﺭ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﮐﺮﺩﻩ . ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﻫﺮﮐﺲ ﺩﻡ ﻣﺮﺍ ﺑﺨﻮﺭﺩ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺭﺍﺯﻫﺎﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﺁﮔﺎﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻫﺮ ﮐﺲ ﺑﺪﻧﻢ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺭﺩ ﺷﻔﺎ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ ﻭ ﻫﺮ ﮐﺲ ﺳﺮﻡ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺭﺩ ﺩﺭ ﺟﺎ ﻣﯽ ﻣﯿﺮﺩ . ﻭﺯﯾﺮ ﺣﺮﯾﺺ ﮐﻪ ﺳﺨﻨﺎﻥ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺳﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺧﻮﺩﺵ ﺩﻣﺶ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﺳﺮ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺭﺩ ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺑﺪﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﮐﺒﺎﺏ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﻭﺯﯾﺮ ﺣﺮﯾﺺ ﺩﺭ ﺟﺎ ﻣﯽ ﻣﯿﻤﯿﺮﺩ ﭼﻮﻥ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺭﺍ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺳﻼﻣﺘﯿﺶ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ ﻭ ﺗﺎﻣﺎﺳﭗ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺭﺍﺯﻫﺎﯼ ﻧﻬﺎﻧﯽ ﺁﮔﺎﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻟﻘﻤﺎﻥ ﺣﮑﯿﻢ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﮔﯿﺎﻫﺎﻥ ﺭﺍﺯﻫﺎﯼ ﭘﺰﺷﮑﯿﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ .ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻣﺎﺭ ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﮐﻮﺭﺩﯼ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﻭﯾﮋﻩ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﺩ ﻃﻮﺭﯾﮑﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﻻﻟﺶ ‏) ﺗﺼﻮﯾﺮﯼ ﺍﺯ ﻣﺎﺭ ﺣﮏ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .
ﺷﺎﻣﺎﺭﺍﻥ ﺍﻟﻬﻪ ﺍﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﺎ ﭘﯿﺸﯿﻨﻪ ﺍﯼ ﮐﻮﺭﺩﯼ ﺍﺳﺖ .

ارسال کننده:نصرالهی

دیدگاه‌ها  

 
#12 آکو 1397-03-18 23:59
سلام در منطقه ما کرمانشاه هنوز هم هرسال یه اش به اسم اش شاه ماران درست میکنن...
 
 
#11 Guest 1396-05-11 11:29
مرسی واقعا عالی بود
 
 
#10 ارسلان 1395-12-16 21:41
سلام کنار روستای ما یه تپه هست به اسم تپه شاه ماران و پیر مردهای روستا گفتن ک اون ملک مارها رو دیدن و هنوزم زندست
 
 
#9 السید 1394-12-18 19:24
واقعا بایدبه جناب نصرالهی عزیز خسته نباشید گفت بسیار عالی بود
من به نام سایت بیشه دراز به گروها ارسال نمودم
سپاس همیشگی به مهندس نبی همیشه عزیز

درود خدا بر سید دوس داشتنی و بزرگوار بازیار عزیز
 
 
#8 حسین نصراللهی 1394-10-26 09:45
درود و دو صد بدرود داستان جالبی بود
 
 
#7 Guest 1394-10-21 13:09
یادمه کوچیک که بودیم مادرم وقتی آش گندم(دنو روه) درست میکرد مقداری از آن را اطراف خونه میپاشید تا از حضور احتمالی مار وعقرب در آمان باشیم .
 
 
#6 ابوطالب 1394-09-29 22:09
من به این افسانه شاه ماران اعتقادی ندارم و با داستانهای که گذشتگان در این باره تعریف میکنند مغایرت دارد
 
 
#5 رضا 1394-09-22 18:34
جناب کارشناس تاریخ٬ اینا رو که از اینترنت درآوردی دستت درد نکنه٬ کاش یه تحقیق محلی می کردی.
 
 
#4 کارشناس تاریخ 1394-09-19 19:31
ررسی افسانه شاه ماران از نگاهی دیگر:

گویند در سرزمینی از زاگروس (به گفته ای آذربایجان و به گفته ی دیگر دشت زردلان (به سبب زیست گاه یارسانان و ریشه دار بودن این افسانه در دین یاری این گفته درست تر به دیده می آید)) ؛‌ شهریاری فرمانروایی داشت که او را دختری زیبا , خوش چهره و خوش اندام بود. کاخی هم بیرون شهر بود که از آن شاه ماران بود. مارهای سرخ کوچک در شهریاری شاه ماران که ماری بزرگ و اژدها پیکر بود زندگی می کردند. شاه ماران سری مانند آدمی و تنی مانند یک مار بزرگ داشت. مارها در آن کاخ زیست داشتند و مردمان را از گزند آنان باکی نبود. شاه ماران دیدگانی نیرومند داشت که تا فرسنگ ها آن سوتر را می توانست ببیند. روزی شاهزاده ی دشت زردلان درون رودخانه آب تنی می کرد. شاه ماران که چهره ای زشت داشت و تنی اژدها پیکر و چهره ی آدمی (!) او را دید و دلداده ی او شد. به نزد شهریار دشت زردلان رفت و دخترش را از او خواستگاری کرد. شهریار که از چهره ی زشت شاه ماران بدش می آمد خواستگاری او را رد کرد. شاه ماران بر آن شد که دختر زیبای پادشاه را بدزدد. روزی که شاهزاده در رودخانه آبتنی می کرد؛ در پشت بوته ها پنهان شد. رزمیان پادشاه که از دور نگهدار شاهزاده بودند ؛ از این فردید شاه ماران آگاه شدند و او را کشتند. ماران سرخ درون کاخ مارها که از کشته شدن شهریارشان خشمگین بودند ؛ از درون کاخ بیرون جستند و به جان مردم افتادند....
از این رو همه ی مارها در بین یارسان ها, نماد اهریمنی نیستند از آن روی که مار در بن خویش بد نبوده و نیش او از آسیب آدمی است. یارسان ها گونه ی ویژه ای از نگاره ی مار را در آیین های خویش بکار می گیرند و جشن شاه ماران را برپا می کنند.
شاه ماران با سر آدمی ؛ نشان زایش , دانایی و فراخی دهش هاست.
همین است که مولانا گوید: «پس بد مطلق نباشد در جهان ؛ بد به نسبت باشد این را تو بدان!»
و این اندیشه سرچشمه در دو گوهر همزاد اشوزرتشت دارد. چرا که نیکی و بدی در چرخه ی دو گوهر همزاد چم می گیرند و راستی (حقیقتی) برایشان نیست. اهورامزدا اشای یکتاست و بدی در او راه ندارد. او راستی پالیده است. از این رو هیچ یک از آفریدگان اورمزد بد یکتا نمی شوند. به همین سبب است که در اندیشه ی زرتشتی اهریمن یک وجود یکتا نیست و در اندیشه زایش می گیرد.
از سوی دیگر نیکی شاه ماران در سر آدمی (اندیشه ی انسانی) اوست. کسی که آدمیت بداند هرچند چهره ی زشت و ناپسندی داشته باشد بازهم نیک و زیباست و آنکس که آدمیت نداند و بدسرشت باشد هرچه زیبارو (چون مار خوش خط و خال) بازهم پلید و ناپسند است.
 
 
#3 ش پ 1394-09-17 21:52
ولی بزرگترهای ما ، از جمله مادرم ، معتقدند که شاه ماران ، حضرت علی(ع) است که بر حیوانات وحشی هم حکمش جاری و نافذ است.

والله اعلم!
 
 
#2 عیسی نصراللهی 1394-09-16 10:15
سلام دایی نبی عزیز صبح به خیر
متن زیبایی بود
می خواهم متن را در دو سایت شعر نو و سایت شعر ناب منتشر کنم
حقوق نگارنده با اعتنا به قانون حقوق مالکیت معنوی محفوظ است.............
همچین اجازه ای دارم؟
سلام با اجازه از ارسال کننده
آزاد آزاد
 
 
#1 حسین 1394-09-15 18:56
لطفا منابع و مستندات را هم اعلام کنید تا جایی که به یاد دارم، این داستان صبغه ای مذهبی دارد چرا که مادرانمان در لالایی های خود برای فرزندان آن را زمزمه می کردند.
 

نوشتن دیدگاه

آمار بازدیدکنندگان


کاربران امروز92
کاربران دیروز129
بازدید کل501167

سیستم آمار بازدیدکنندگان

ابزار هدایت به بالای صفحه

.