رای دهی:  / 12
ضعیفعالی 

بنایی به یاد ماندنی از شادروان شامحمد نصری

دیواری سنگ چین با عرض بیش از یک متر و طول بیش از پانصد متر که شادروان شامحمد نصری جهت سکونت دردل کوه ایجاد کرده است.با توجه به استفاده از حجم وتعداد سنگهای بکار رفته و نیروی کار یک نفر میتواند جالب توجه باشد.این محل در شرق بیشه دراز و بالاتر از پل ویله به طرف مهران و در بالای جاده ی آسفالت در دامنه ی کوه واقع میباشد.

 

 

 

 

 قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ = بگو : در زمين سير کنيد و بنگريد که چگونه خدا موجودات را آفريده.
کلاو شامه مه
ممکنه شما جرء آندسته افرادی باشید که بارها اسم کلاو شامه مه به گوشمان خورده و شاید هم برایتان  تازگی داشته باشد! پس شما رو زیاد منتظر نمی زارم و پیرامون این اثر و مکان توضیح مختصری می دهم. در ابتدا ناچارم به دو واژه کلاو/شامه مه بپردازم .
کلاو= رشته کوههای بهم پیوسته ایست که از هاویان  شروع و تا نزدیکی قیراب ادامه دارد و در نقشه جغرافیای طبیعی کشور به آن کوه " کلاب " گفته می شود. و ارتفاع برخی از قلل آن 1200 متر از سطح دریا می رسد.
شامه مه = اسم محلی زنده یاد شامحمد صحرائی (نصیری)، فرزند مرحوم میرزابگ است. ایشان فردی طبیعت دوست و بعبارت بهتر خادم طبیعت بودند و از مواهب آن نهایت بهره می بردند و در حفظ و نگهداری از آن بسیار کوشا بودند. بعنوان نمونه در دهه شصت که برای بنه به کوه می رفتیم مکرر تذکر می داد که مواظب درختان بنه و پرندگان باشم و نحوه چیدن بنه رو آموزش می داد.
این مکان کجاست؟
این مکان در 3 کیلومتری پل ویله بسمت بیشه دراز و در دامنه یکی ار قلل مرتفع کوه کلاب در سمت راست جاده واقع است. فاصله جاده آسفالته تا این سکونتگاه جذاب حدود 10 دقیقه بصورت پیاده است اگه خواستید می توانید این فاصله رو کمتر کنید و با ماشین تا کوهپایه آن بروید.
تاریخچه:
این مکان از قدیم الایام بعنوان سکونت گاه زمستانی عشایر مطرح بوده و در ادوار مختلف مورد استفاده آنان قرار گرفته است طبق شنیده ها در دهه 20 مرحومان کرم بگ نظر و مرادحاصل اروانه چند سالی در آنجا سکنی گزیده اند. و قبل از آن هم مرحوم بساط بگ در آنجا ساکن بوده. این مکان در گذشته بخاطر اشرافیت و نزدیکیش به جاده اصلی، دسترسی به منابع آب و مراتع مناسب حائز اهمیت برای عشایر بوده و گونه های از درختان بنه و وایم به وفور وجود داشته است. در اواخر دهه 30 الی و اوایل 50 مرحوم شامحمد این مکان را بصورت یک سکونت گاه  رسمی در می آورد و با استفاده از قلوه سنگ، حصاری به  ارتفاع 40/1 متر عرض cm 75 و به طول حدود 120 متر ساخته اند که بقایای این اثر ا کنون تا حدودی پابرجا مانده است. از سال 85 500 اصله درخت کاشته شده اما بدلیل مختلف از جمله خشکسالی جز تعدادی اندکی چیزی باقی نمانده. اما بهتر است به صورت صریح یکی ار دلایل اصلی از بین رفتن درختان ذکر کنم و آن اینکه برخی از افراد ناآگاه و جاهل عمدا" درختها رو از ریشه کنده اند و به اشتباه تصور می کنند که کسی قصد غصب این مکان مشاع را دارد عزیزان اولا" اونجا قابل کشت و زرع نیست در ثانی این مکان مثل سایر جاها در تاریخ کهن این ایل ریشه دارد و متعلق به کس خاصی نیست و یا شامحمد نیست پس بیائیم بار دیگر با طبیعت و سرزمین آباء واجدادیمان آشتی کنیم و در حفظ و آبادی آن بکوشیم.
برخی از جذابیت های این سکونتگاه:
1-    وجود گونه های گیاهی مثل: بنجک ماشینه (تشنه داری)، اسپند و ...
2-    بقایای تنور مربوط به اواخر دهه 40
3-    آسیاب (بردگلو)
4-    اشکفت های (غار) که بعنوان انبار کاه و جو، کله بره و بزغاله ها و ... استفاده می شده
5-    وجود برخی حیوانات مانند روباه، خرگوش، طیهو و کبوتر وحشی و...
6-    بقایای چلاسه احشام (باسنگ و گچ ساخته شده)
7-    بکر ودست نخورده بودن مناظر طبیعی آن
8-    داشتن کندوهای عسل طبیعی در حومه آن که حقیقتا" چشم نواز است.
و من الله التوفیق


ارسال:صحرایی

دیدگاه‌ها  

 
#1 ... 1393-08-17 18:14
واقعاً جای قشنگیه....
از ارسال کننده این مطلب تشکر میکنم..
 

نوشتن دیدگاه

آمار بازدیدکنندگان


کاربران امروز20
کاربران دیروز51
بازدید کل503470

سیستم آمار بازدیدکنندگان

ابزار هدایت به بالای صفحه

.